Zorg en zorgen..

De werkweek begon heftig hier: terwijl het team nog aan het luisteren was naar dokter Simeon die een klinische les gaf over HIV met een verslag van de bijscholing die hij hierover heeft gevolgd, werd er een jonge man binnengebracht die heel ziek was. De verpleegkundigen die de intake doen zagen meteen dat hij onmiddellijk gezien moest worden door de dokter zodra ze klaar waren met de les.

Terwijl ze daarop wachten ging de patiënt, geholpen door een familielid, even naar het toilet omdat hij diarree had. Daar verergerde zijn toestand zo dat hij ter plekke overleed! Het overige personeel kreeg het te horen na de les en voor een van de artsen, die pas onlangs hier is komen werken, was het heel moeilijk te verwerken. Hij verweet zichzelf dat hij rustig naar een les zat te luisteren terwijl deze patiënt ondertussen zijn hulp hard nodig had. In onze westerse wereld is in een ziekenhuis altijd meteen een dokter beschikbaar en kan er direct gereanimeerd worden. Hier is er geen Spoedeisende Hulp afdeling met een dokter die dienst heeft en bovendien: hoe ga je om met reanimeren? Er zijn weinig mogelijkheden de patiënt daarna verder te behandelen. Er is geen hartbewakings-afdeling, geen IC, geen verdere mogelijkheden. Hard! Vooral als je net uit “de andere wereld” komt.

Ik kan er niet aan wennen: we hebben een schoonmaakster die de badkamer en de kamers schoonhoudt en zelfs de afwas voor ons doet, beschamend. En dat terwijl ik op mijn luie stoel Franse werkwoorden aan het oefenen ben… het schijnt dat we er voor betalen maar ik vind het geen fijn gevoel. Dus ga ik maar een wandelingetje maken, hoeft ze tenminste niet om me heen te vegen.

Wat is de natuur hier prachtig, zo anders dan in Nederland. Palmbomen, rijstveldjes, hutjes, ananasplantages, geluiden van exotische vogels en vlinders, prachtige, kleurrijke vlinders. Zomaar een paadje achter de tuintjes inlopen en genieten van het groen en de stilte, heerlijk. De temperatuur is momenteel heerlijk: niet te warm, tenminste als de zon er niet is. Zodra die schijnt wordt het erg benauwd want het is regentijd en dus veel vocht in de atmosfeer. Elke dag hebben we wel bijna buien gehad, soms heel hard. De kwaliteit van de (zand)wegen gaat nu heel hard achteruit want in zo’n enorme bui lijkt de weg wel een rivier die al het zand meesleurt. Ben benieuwd hoe de terugreis zal gaan, vooral voor Gerrit, die nog wat langer blijft. Want het grootste deel van de regentijd komt er nog aan. Toen we hiernaartoe kwamen vanuit Monrovia was de weg nog best aardig…

Comments

  1. Arco

    Hoi Herma , doet me denken aan het boek , when helping hurts En inderdaad met een operatie die mijn vader heeft ondergaan deze week en faciliteiten , another world with Many Challenges

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.