Huisbezoek…

Als we aan komen rijden in het dorpje worden we flink bekeken: wat komen die blanken doen hier? Het gaat als een lopend vuurtje door het dorp dat we gekomen zijn om Catherine en haar mama en papa te bezoeken! Al snel zit het kleine huisje van Denis en Kristine vol met mensen. Wij mogen plaats nemen op de bankjes die in allerijl worden aangesleept en dan begint het begroetingsritueel; iedereen bedankt en begroet iedereen, we worden voorgesteld, alle aanwezigen stellen zich voor en vertellen in wat voor relatie ze staan tot de familie van Catherine.

Catherine verstopt zich verschrikt achter mama’s rug. Catherine is een klein meisje van anderhalf jaar en ze heeft noma. Dat is de reden dat ze 3 maanden in het ziekenhuis heeft gelegen. Toen ze opgenomen werd (in juli toen Gerrit en ik ook in N’Zao waren) was ze heel erg ziek en leek het dat ze het niet zou halen. Haar gezicht was voor driekwart aangetast door een vleesetende bacterie, ze was ondervoed en erg ziek. De dokters hebben gevochten voor haar leven en gered wat er te redden was van haar gezicht. De dode huid weggehaald, antibiotica, goede, vitaminerijke voeding, en zelfs 2 keer een huidtransplantatie. En, dankzij de genade van God, Catherine leeft en is weer gezond. Wat niet wil zeggen dat alles weer is zoals voor de ziekte: ze zal voor altijd verminkt blijven in haar gezicht, zelfs als ze nog een aantal operaties verder is.

Nu is ze al een aantal weken met haar papa en mama terug in haar dorp en horen de dorpelingen de verhalen over het ziekenhuis, de blanken en vooral: de liefde van Jezus. Want tijdens de maanden dat ze in het ziekenhuis verbleven hebben haar ouders de keus gemaakt om Jezus te gaan volgen in plaats van de geesten van de voorouders waar ze voorheen in geloofden. Als teken dat het hun ernst was hebben ze de amuletten en ringen van de maribou (waarzegger) verbrand. De pastor van het ziekenhuis heeft veel betekend in dit proces en hen de weg gewezen naar redding, hij gaat nu, samen met ons op bezoek bij deze jonge gelovigen om te zien hoe het met hen gaat.

Het wordt een heel bijzondere ochtend! Pastor Jean bemoedigt Denis en Kristine en daarnaast mag hij het evangelie uitleggen aan alle aanwezigen. Zelfs de mensen die buiten bij het raam en bij de deur staan missen geen woord van wat er gezegd wordt. Als hij op een gegeven moment vraagt of er misschien mensen zijn die ook hun leven aan Jezus willen geven komen er eerst schuchter een aantal vrouwen, maar als pastor Jean met ze aan het bidden is schuiven er van buiten nog een paar mensen in de kring die op de grond zit, zelfs twee jongetjes van een jaar of 12. Feest in de hemel om deze broers en zussen die hun vertrouwen op Jezus gesteld hebben. Verwonderd over Gods grote daden rijden we terug naar N’Zao.

Comments

  1. Wow… wat mooi allemaal.
    Bemoedigend dat het goed gaat met Catherine.
    En wat geweldig dat nog meer mensen de Hete Jezus mogen leren kennen.
    Vaders zegen voor jullie en de mensen om jullie heen 😄😘

  2. hennie kuijer

    Wat is dit een prachtig mooi verhaal! En helemaal daar het écht waar is gebeurd!
    Bless this little child and the village

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.